သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် အင်ဂျင်နီယာများသည် ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် နီဗားဒါးပြည်နယ်ရှိ Black Rock သဲကန္တာရတွင် Venus မိုးပျံပူဖောင်းပုံစံငယ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ အရွယ်အစားလျှော့ချထားသော ယာဉ်သည် ကနဦးစမ်းသပ်မှု ၂ ခုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ ပူပြင်းသောအပူနှင့် အလွန်အမင်းဖိအားကြောင့် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ မျက်နှာပြင်သည် ရန်လိုပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းမရှိပါ။ အမှန်မှာ၊ ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သော စူးစမ်းလေ့လာရေးယာဉ်များသည် အများဆုံး နာရီအနည်းငယ်သာ ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာမှ ကျောက်ခဲတစ်ပစ်အကွာတွင်ရှိသော နေကို လှည့်ပတ်နေသော ပတ်လမ်းများထက် ကျော်လွန်၍ ဤအန္တရာယ်များပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာကြီးကို စူးစမ်းလေ့လာရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်ပါသည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ မိုးပျံပူဖောင်းဖြစ်သည်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ပါဆာဒီနာရှိ NASA ၏ ဂျက်တွန်းကန်အားဓာတ်ခွဲခန်း (JPL) သည် ၂၀၂၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ၎င်း၏ လေကြောင်းစက်ရုပ်အယူအဆများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဝေဟင်စက်ရုပ်မိုးပျံပူဖောင်းသည် နီဗားဒါးဂြိုဟ်ပေါ်တွင် စမ်းသပ်ပျံသန်းမှုနှစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြောင်း အစီရင်ခံခဲ့သည်။

သုတေသီများသည် စမ်းသပ်ပုံစံငယ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် တစ်နေ့တွင် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ ထူထပ်သောတိမ်တိုက်များကြားတွင် မျောပါသွားနိုင်သည့် မိုးပျံပူဖောင်း၏ ကျုံ့သွားသောဗားရှင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး ဗီးနပ်စ် မိုးပျံပူဖောင်း ပုံစံငယ် စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု

စီစဉ်ထားသော Venus Aerobot သည် အချင်း ၄၀ ပေ (၁၂ မီတာ) ရှိပြီး ပုံစံငယ်၏ အရွယ်အစား၏ ၂/၂ ခန့်ရှိသည်။

အိုရီဂွန်ပြည်နယ်၊ တီလာမုတ်မြို့ရှိ JPL နှင့် Near Space Corporation မှ သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် အင်ဂျင်နီယာများအဖွဲ့သည် စမ်းသပ်ပျံသန်းမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏အောင်မြင်မှုသည် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ မိုးပျံပူဖောင်းများသည် ဤအိမ်နီးချင်းဂြိုဟ်၏ သိပ်သည်းသောလေထုတွင် ရှင်သန်နိုင်သင့်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် မိုးပျံပူဖောင်းသည် မျက်နှာပြင်အထက် ၅၅ ကီလိုမီတာအမြင့်တွင် ပျံသန်းမည်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုတွင် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ လေထု၏ အပူချိန်နှင့် သိပ်သည်းဆနှင့် ကိုက်ညီစေရန် အဖွဲ့သည် စမ်းသပ်မိုးပျံပူဖောင်းကို ၁ ကီလိုမီတာအမြင့်သို့ မြှောက်တင်ခဲ့သည်။

နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မိုးပျံပူဖောင်းသည် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။ JPL ပျံသန်းမှုစမ်းသပ်မှု၏ အဓိကစုံစမ်းစစ်ဆေးသူ၊ ရိုဘော့တစ်အထူးကုဆရာဝန် Jacob Izraelevitz က “ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုံစံငယ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်ကျေနပ်မိပါသည်။ ၎င်းသည် လွှတ်တင်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားသော အမြင့်ပေလှုပ်ရှားမှုကို သရုပ်ပြခဲ့ပြီး ပျံသန်းမှုနှစ်ခုလုံးပြီးနောက် ၎င်းကို ကောင်းမွန်သောအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤပျံသန်းမှုများမှ ကျယ်ပြန့်သောဒေတာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ညီအစ်မဂြိုဟ်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမပြုမီ ကျွန်ုပ်တို့၏ သရုပ်သကန်ပုံစံများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ၎င်းကိုအသုံးပြုရန် မျှော်လင့်ပါသည်။

စိန့်လူးဝစ်မြို့ရှိ ဝါရှင်တန်တက္ကသိုလ်မှ အာကာသယာဉ်ဆိုင်ရာ ရိုဘော့တစ်သိပ္ပံပညာရှင် Paul Byrne က “ဤစမ်းသပ်ပျံသန်းမှုများ၏ အောင်မြင်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် များစွာအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်- ဗီးနပ်စ်တိမ်တိုက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်သောနည်းပညာကို အောင်မြင်စွာ သရုပ်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုများသည် ဗီးနပ်စ်၏ ငရဲမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေရှည်ရိုဘော့တစ်စူးစမ်းလေ့လာမှုကို မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်းအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ချပေးသည်” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ဗီးနပ်စ်လေထဲတွင် ခရီးသွားခြင်း

ဒါဆို ဘာလို့ မိုးပျံပူဖောင်းတွေ သုံးတာလဲ။ NASA ဟာ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ရဲ့ လေထုထဲက အာကာသယာဉ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ နိမ့်လွန်းတဲ့ ဒေသတစ်ခုကို လေ့လာချင်နေပါတယ်။ နာရီပိုင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ ဆင်းသက်ယာဉ်တွေနဲ့ မတူဘဲ မိုးပျံပူဖောင်းတွေဟာ လေထဲမှာ ရက်သတ္တပတ်တွေ ဒါမှမဟုတ် လပေါင်းများစွာ မျောနေနိုင်ပြီး အရှေ့ကနေ အနောက်ကို လွင့်မျောနေနိုင်ပါတယ်။ မိုးပျံပူဖောင်းဟာ မျက်နှာပြင်အထက် ပေ ၁၇၁,၀၀၀ ကနေ ၂၀၃,၀၀၀ (ကီလိုမီတာ ၅၂ မှ ၆၂) အကြား အမြင့်ကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်။

သို့သော် ပျံသန်းနေသော စက်ရုပ်များသည် လုံးဝတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏လေထုအထက်ရှိ ပတ်လမ်းယာဉ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သည်။ သိပ္ပံနည်းကျစမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ခြင်းအပြင်၊ မိုးပျံပူဖောင်းသည် ပတ်လမ်းယာဉ်နှင့် ဆက်သွယ်ရေးလက်ဆင့်ကမ်းအဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်သည်။

မိုးပျံပူဖောင်းများထဲတွင်

ပုံစံငယ်သည် အခြေခံအားဖြင့် “လေပူဖောင်းအတွင်းရှိ လေပူဖောင်း” တစ်ခုဖြစ်သည် ဟု သုတေသီများက ပြောကြားခဲ့သည်။ဟီလီယမ်မာကျောသော အတွင်းပိုင်း ရေလှောင်ကန်ကို ဖြည့်ပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ပျော့ပျောင်းသော အပြင်ဘက် ဟီလီယမ်ပူဖောင်းသည် ချဲ့ထွင်နိုင်၊ ကျုံ့နိုင်သည်။ မိုးပျံပူဖောင်းများသည် မြင့်မြင့်တက်နိုင်သည် သို့မဟုတ် နိမ့်နိမ့်ကျနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်သည်ဟီလီယမ်လေဝင်ပေါက်များ။ မစ်ရှင်အဖွဲ့သည် မိုးပျံပူဖောင်းကို မြှောက်လိုပါက အတွင်းရေလှောင်ကန်မှ အပြင်မိုးပျံပူဖောင်းသို့ ဟီလီယမ်ကို မှုတ်ထုတ်မည်ဖြစ်သည်။ မိုးပျံပူဖောင်းကို နေရာတကျပြန်ထားရန်အတွက်ဟီလီယမ်ရေလှောင်ကန်ထဲသို့ ပြန်မှုတ်ထုတ်သည်။ ၎င်းက အပြင်ဘက်ပူဖောင်းကို ကျုံ့စေပြီး ပေါလောမျောနိုင်စွမ်းအချို့ကို ဆုံးရှုံးစေသည်။

ချေးတက်နိုင်သောပတ်ဝန်းကျင်

ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်မျက်နှာပြင်အထက် ၅၅ ကီလိုမီတာအမြင့်တွင် အပူချိန်မှာ ဆိုးရွားခြင်းမရှိသလို လေထုဖိအားမှာလည်း ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ လေထု၏ ဤအပိုင်းသည် အတော်လေး ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးတိမ်များသည် ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ် အစက်အပြောက်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤချေးတက်နေသောပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန်အတွက် အင်ဂျင်နီယာများသည် ပစ္စည်းအလွှာများစွာဖြင့် မိုးပျံပူဖောင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ပစ္စည်းတွင် အက်ဆစ်ဒဏ်ခံနိုင်သော အပေါ်ယံလွှာ၊ နေရောင်ခြည်အပူကို လျှော့ချရန် သတ္တုဖြင့်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် သိပ္ပံကိရိယာများ သယ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သော ခိုင်ခံ့သော အတွင်းပိုင်းအလွှာတို့ ပါရှိသည်။ တံဆိပ်များပင် အက်ဆစ်ဒဏ်ခံနိုင်သည်။ ပျံသန်းမှုစမ်းသပ်မှုများအရ မိုးပျံပူဖောင်း၏ ပစ္စည်းများနှင့် တည်ဆောက်ပုံသည် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင်လည်း အလုပ်လုပ်သင့်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်မှုအတွက် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများသည် ထုတ်လုပ်ရန် ခက်ခဲပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ နီဗားဒါး လွှတ်တင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရယူခြင်းတွင် ပြသခဲ့သော ကိုင်တွယ်မှု၏ ကြံ့ခိုင်မှုသည် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိုးပျံပူဖောင်းများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ယုံကြည်မှုရှိစေသည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက သိပ္ပံပညာရှင်နှင့် အင်ဂျင်နီယာအချို့သည် သောကြာဂြိုဟ်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် မိုးပျံပူဖောင်းများကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် မကြာမီတွင် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ NASA မှ ရုပ်ပုံ။

ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ လေထုအတွင်းရှိ သိပ္ပံပညာ

သိပ္ပံပညာရှင်များသည် သိပ္ပံနည်းကျ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအမျိုးမျိုးအတွက် မိုးပျံပူဖောင်းများကို တပ်ဆင်ပေးကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ငလျင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများကို ရှာဖွေခြင်း ပါဝင်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အကောင်းဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအချို့မှာ လေထု၏ ဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်သည်။ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ရဲ့ လေထုအများစုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ကို ငရဲလို ဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ ဖန်လုံအိမ်အာနိသင်ကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါတယ်။ ဒီ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအသစ်က ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ သဲလွန်စတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။ တကယ်တော့ အစောပိုင်းကာလတွေမှာ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ဟာ ကမ္ဘာနဲ့ ပိုတူခဲ့တယ်လို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက ပြောပါတယ်။ ဒါဆို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ်မှာ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ရဲ့ လေထုထဲမှာ ဖော့စဖင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်လို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက သတင်းပို့ပြီးကတည်းက ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်ရဲ့ မိုးတိမ်တွေမှာ အသက်ရှိနိုင်မလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းက စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြန်လည်နိုးကြားစေခဲ့ပါတယ်။ ဖော့စဖင်းရဲ့ မူလအစဟာ အပြီးသတ် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးဘဲ လေ့လာမှုတချို့ကတော့ ၎င်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို မေးခွန်းထုတ်နေကြဆဲပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို မိုးပျံပူဖောင်း မစ်ရှင်တွေဟာ မိုးတိမ်တွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့နဲ့ အဏုဇီဝပိုးမွှားတွေကို တိုက်ရိုက် ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒီလို မိုးပျံပူဖောင်း မစ်ရှင်တွေဟာ ရှုပ်ထွေးပြီး စိန်ခေါ်မှုအရှိဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်တွေထဲက အချို့ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။